چطور می‌توانست شش هفت هفتۀ دیگر یا شاید هشت هفتۀ دیگر طاقت بیاورد؟ دو سه بار دیگر بخش مری اتکینز پُر و خالی می‌شد.
خانم ترینگ راهی خانه می‌شد. بقیه می‌آمدند و بعد از چند روز فکر می‌کردند یک عمر آنجا بوده‌اند. او را که در راهرو می‌دیدند می‌گفتند: «وای، چه جوری طاقت می‌آری؟»
گریه که کرد سبک شد. اشک‌هایش را با دستمال کاغذی پاک کرد و شیشۀ عینکش را تمیز کرد. آن شب شیفتِ زن هندی نبود. زن دیگری که با نام دوریس می‌شناختش و یک‌بار قضیۀ عمل را برایش تعریف کرده بود، ساعت شش برایش ماهی و سیب آب‌پز آورد.
بعد از غذا دوباره رفت دست‌شویی. باز سر و صورتش را شست و موهایش را برس زد و رژ لبش را تازه کرد.
#تکه_کتاب تنهایی الیزابت اثر ویلیام ترور
‌‌

#پیشنهاد_هفته

کتاب تنهایی الیزابت، شاهکار خواندنی ویلیام ترِوِر، به همت نشر بیدگل به چاپ رسیده است. ویلیام ترور را نه می‌شود روان‌شناس خواند نه کارآگاه، اما می‌توان گفت که خصلت‌های هر دو را دارد.
او در این رمان، بستری شدنِ چهار زن را در بخش چهار اتاقۀ بیمارستان زنانِ لیدی اوگاستا هپتری بهانه قرار می‌دهد تا در زندگی‌شان سرک بکشد و از بیم‌ها و شکست‌ها، رازها و کابوس‌هایشان بگوید.
ترور عاشق شخصیت‌هایی است که جامعه به آن‌ها پشت کرده، آن‌هایی که نه به موفقیت دندان‌گیری دست یافته‌اند و نه دیگر جوانی و زیبایی برگ برنده‌شان است.
ترور در این رمان، تصویری واضح و پر از جزئیات از زندگی در لندن دهۀ هفتاد میلادی ارائه می‌دهد. جولین بارنز دربارۀ ترور می‌گوید: «ویلیام ترور نه یکی از چخوف‌های ایرلند است نه حتی تنها چخوف ایرلند. او ویلیام ترور ایرلند بود و خواهد ماند.».

📚عنوان: #تنهایی_الیزابت
✍نویسنده: #ویلیام_ترور
✍مترجم: #فرناز_حائری
🏬نشر: بیدگل
📂دسته بندی: داستان جهان
🗒تعداد صفحه: ۶۱۵

همراه ما باشید


نظرات کاربران (0)

نظر شما
SiteLogo